Deniz Yelken

Makaralı oltalar bulunmadan önce, misina bir mantar ya da tahta parçasına elle sarılırdı. Balık oltaya takıldığında balıkçı seri hareketlerle balığı kıyıya çekerdi. Ama bu tür avlanma kolay değildi, misinanın dolaşması, düğüm olması gibi sorunlar yaşanırdı.

Amatör balıkçılığın temeli oltayla avlanmaya dayanır. Ama zıpkınla ve elle de balık avlanabilir. Bugün en yaygın olta tipi, kamışlı oltalardır. Bu oltalarla yemi daha uzağa fırlatmak ve kıyadan daha uzak sularda balık yakalamak mümkündür. Kamışlı oltalar değişik malzemelerden yapılır. En çok bambu, ince çelik borular ya da cam elyaf kullanılır. Kamışın ucu ince, sap bölümü daha kalın yapılır.

Balıkçılık, en dar anlamıyla denizlerde, göllerde ve akarsularda balıkların çeşitli yöntemlerle avlanmasıdır. Ama balıkçılık yalnızca balık avlanmasıyla sınırlı değildir. Midye, karides, ıstakoz, pavurya, istiridye ve ahtapotun, hatta balina gibi deniz memelilerinin avlanması da balıkçılık kapsamına girer. Gölet, havuz ya da denizlerde balık ve öbür deniz hayvanlarının üretilmesi de balıkçılığın bir parçasıdır. İnsanların en eski çağlardan bu yana balık avladıkları bilinmektedir.

Zenginliğin ve zerafetin simgesi sayılan yatlar, demirledikleri her liman, marina ya da koyda ilgi odağı olmayı başarıyor. Son günlerde ise patronlar liginde süregelen güç savaşının bir başka yansıması haline geldiler. Öyle ki, iş dünyasında yaptıkları ya da kazandıkları başarılardan ziyade milyon dolarlık lüks yatlarıyla yarışır oldular.

Deniz seyahatlerinde kullanılan boyu yirmi metreden uzun gemilere verilen ortak addır. Motor veya yelken tarafından seyahat etme yeteneğıne sahiptirler. Geleneksel yapı malzemesi olarak plastik (fiber), odun, çelik, alüminyum ve pek nadir olarak da beton veya çimento kullanılır. İlk yatlar Hollanda'da kraliyeti tarafından kullanılmıştır. Bugünse adeta bir zenginlik sembolu olarak görülür.